1560 [1512] Kupp Mlyna a krczmy we wsy Stanissczych / Balczer Rzundcza /

1560 [1512] Kupp Mlyna a krczmy we wsy Stanissczych / Balczer Rzundcza /

Gdy na kopalni kończy się węgiel na aktualnym pokładzie, trzeba kopać głębiej.

Zaczynamy więc kopać w księdze ziemskiej księstwa opolsko-raciborskiego z lat 1557-1604 dostępnej w wyszukiwarce archiwum opolskiego.

Sporządzona jest pismem kancelaryjnym niemieckim, ale wpisy są po niemiecku i czesku, jako że wtedy były to języki urzędowe na Śląsku.

Dokument opisuje umowę kupna młyna w Staniszczach Małych. Jest to dzisiejszy młyn Drzymała? Wielce prawdopodobne. Będzie to dokument o 200 lat starszy od ostatnio opisanego.

Oto treść:

Wystąpił „Grzehorz Bieh[Bieg] z Olessna … zdraw na Tiele y rozumie” i dobrowolnie wyznał, że sprzedał robotnemu Balczerowi Rzundczowi i jego dziedzicom „Mlyn swuy a Krczmu we wsy Stanissczech w Kragi nassem Strzeleczkem” z całym wyposażeniem, powołując się na list księcia Hanusa z roku 1512 o treści:

„My Hanuss z Bozy milosty Knize Polske Pan Strzeczky” oznajmujemy tymto listem wszem, że sprzedaliśmy na mocy tego listu pradawne prawo nasze i spadek, który przyszedł do nas po śmierci Mikulasa Turka a to dwa łany roli, karczmę i młyn we wsi naszej Małe Staniszcze na ziemi strzeleckiej, wolne od wszelakich robót, powozu, opłat i innych ciężarów, tak jak to od starodawna „wymierzeno a wyhraniczeno” i przez moich przodków posiadano, robotnym Katerzynie żonie wyżej wspomnianego Turka i jej bratu Fabianowi Biehowi, ich prawych spadkobiercom i potomkom (Erbom a Potomkom). Tak, że wyżej pisana Katerzyna i Fabian jej brat, ich erbowie i potomkowie będą mogli te dwa wolne łany, młyn, karczmę mieć, trzymać, używać, dawać i sprzedawać. Nadano w Opolu w środę po niedzieli Reminiscere roku bożego tysięcznego pięćsetnego dwunastego. Świadkami byli sławutny, wierny i miły „Girzyk Nawoy, Jan Jasensky, Petr Kotorz i Jan Chmelik z Obrowcze”.

Chcemy, aby wspomniany Balczer Rzundcza i jego dziedzice wspomniany młyn i karczmę na mocy tego listu książęcego mogli mieć, trzymać, dać, sprzedać (miti drzeti dati prodati) a to bez szkody dla praw książęcych i królewskich. Spisano w Opolu po niedzieli po św. Walentym roku od narodzenia Chrystusa 1560.

Świadkami byli „stateczny i slowutni” wierny nasz i miły Waczlaw Czibulka z Litulowic, hetman nasz oleski, Jan Panga starszy z Bungartu, Woytiech Budzowsky Burgkrabie zamku głogowskiego, Bartholomiey Wittych urzędnik kozielski, Mikulass Nos z Grabowa i Mikulas Lesotha ze Steblowa.